آموزش و سنجش دو پديده اي هستند كه با يكديگر در ارتباط تنگاتنگ بوده و بر همديگر اثرات

مستقيمي دارند. تغيير در شيوه ها، مطالب و معيارهاي آموزشي بر نحوه سنجش مطالب فراگرفته شده

اثر مي گذارد. به همين ترتيب تغيير در شيوه هاي سنجش نيز اثرات مستقيمي بر فرايند آموزش دارد .

بنابراين لازمة نظام آموزشي موفق كه اهداف پيش تعيين شده اي را دنبال م ي كند ، وجود يك نظام

سنجش است كه بتواند پاسخ گوي فعاليت هاي آموزشي نظام بوده، نكات قوت و ضعف آن را با شيوة

علمي روشن كرده و به متوليان مربوط، راهكار مناسب ارائه دهد (فرهادي، 1381 به نقل از كريميان ،