روایی محتوا مبتنی بر قضاوت¬های حرفه¬ای در مورد مرتبط بودن محتوای آزمون به محتوای یک حیطه رفتاری خاص مورد نظر و در مورد معرف بودن است که در آن محتوای سوال یا تکلیف، آن حیطه را پوشش می¬دهد، می¬باشد. بدین ترتیب روایی محتوا به فرایندهای پاسخ، ساختارهای درونی و بیرونی آزمون، تفاوت¬های عملکرد و پاسخدهی به کاربندی  یا با پیامدهای اجتماعی توجهی ندارد. بنابراین روایی محتوا، به جای شواهدی در حمایت از تفسیرهای نمرات آزمون، شواهد قضاوتی در حمایت از مرتبط و معرف بودن محتوای ابزار آزمون تهیه می¬کند. پاسخ¬های آزمون و نمرات آزمون حتی در تبیین¬های معمول روایی محتوا مورد توجه قرار نگرفته است. از این رو اگر چه ملاحظات مرتبط و معرف بودن محتوا به طور واضح بر ماهیت تفسیرهای نمره که به وسیله¬ی شواهد دیگر حمایت می¬شود تاثیر می-گذارد و باید تاثیر بگذارد اما به طور اساسی اصطلاحاً روایی محتوا اصلاً واجد شرایط روایی نیست (مسیک، 1975). قطعاً بعضی از متخصصان آزمون می¬پذیرند که آن چه یک آزمون اندازه می¬گیرد عملاً با تعیین کردن جامعه محتوای سوال و فرایند انتخاب سوال  تعریف می¬شود.  اما همان¬طور که ما خواهیم دید، تعیین آن¬چه یک آزمون اندازه می-گیرد همیشه به منبعی برای شکل¬های دیگر شواهد نیاز دارد.